Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

felç sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, kişilerin günlük aktivitelerini zorlaştırdığı dikkat çekiyor. Uzmanlar, beynin bu tür hasarlarında kişilerin çoğu zaman görmedikleri bir alanın dışında olabileceğini belirtiyor. Mesela, tabaklarındaki yemeğin yalnızca yarısını fark edebildikleri düşünceleriyle. Görsel halüsinasyonların sürekli psikiyatrik rahatsızlık belirtisi olmadığı bilinen bir gerçek. Nörolojik nedenlerin araştırılması ihtiyacı gerekli.

Görme işleminin temelinde beyin var

gözler ışığı algılamasıyla başlasa da, esas görme süreci beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözlerimiz adeta kamera gibi f обычs ve çevreden görüntüleri beyin arka kısmına iletirir. Beyin bu sinyalleri anlamlandırır ve anlamlı görseller oluşturur ve bunu neye net anlamlandırmamıza.

Eğer işlem birçok beyin hasara uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görüntülerin anlaşılamaması veya net olmayan görüntüler ortaya çıkabilir. Dr. Şalçini, bu tarz görme kayıplarının küresel sık görülen nedenlerini açıkladı.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

felç ya da damar tıkanıklığı sebebiyle, göz yapısı değil, görme kaybı yaşanabilir. Beyin görme yollarına bulaşan damar hasara neden olur. bu durumda hastalar sağ veya sol sınırlandırılmış görüntü kısmen kör noktasını karanlık olarak algılarlar. Bu göz görüntülerini değiştirmeden beynin beşinci bölümündeki hasarı görüntülerin algılanamamasına yol açar.

Bu aslında göz dahi sağlıklı olmasına rağmen, beynin bu bölgesinin hasarları özellikle görme kaybına neden olabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Bağlam olarak, görme kaybı gelişen durumlar sonuçlarıyla bireyler sıklıkla düşüp, yüzeylere sonucu olabilir. Etkileyici bir örnek ise Anton Sendromu olup, beynin hasar sayesinde görüşsel kayıpları yaşayan kişiler görmediklerini reddeder. Görüşleri görmeme durumunu inkar ederler. Durum mahremiyet gerçeklik hakkında bilinç sağlamayabilir.

vizüel halüsinasyonlar, kural görüntü kaybı yaşanan karanlık bölgelerde. Bu, beynin dış uyarılara kısıtlı vizüel uyarılarına karşılık kendi iç hafıza ve hayalleri kullanan bastırmaya çalışması. Sonuçta, beyin eksik görme alanını geçmiş anılarını yaratarak yapay görüntüler doldurur. Bireyler, bu görüntülerin gerçek bilseler de, yoğun korku veya yaşayabilir.

Görsel halüsinasyonlar sürekli ruhsal bozukluklar gösterisi değildir. Ayrıca, felç sonrası,beynin zarar yapan, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya şiddetli migren gibi nedenlerle de olabilir. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz kaybı sonrası görsel görünüm en iyi örneğidir. Hastaları zihinleri sıklıkla sağlamdır, görmeleri şeylerin mantıklı bir şekilde idrak edebilirler. Sonuç olarak, vizüel görüntü şikayetleri gösteren kişileri hemen ruhsal tanı koymadan önce, düzenli nöroloji değerlendirme şarttır.

Erken rehabilitasyonun önemi

İnme sonrası kayıplarını telafi etmek için, erken başlayan nörolojik muayeneler hayati önem taşıyor. Nörolojik rehabilitasyonu sayesinde beyin hasarsız kalan bölümleri kullanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kaybedilen yetiler tekrar kazanılabilir.Görme pratikleri ve stratejiler disiplinli uygulandığında, hastaların kullanım kalan görüntü bölümlerini daha etkili kullanmalarını sağlar. Bütün bu eğitimler sonucunda, hastalar, çevrelerini dikkatle tarama teknikleri öğrenip, kaza risklerini azaltabilir. Böylece, erken müdahale ile düzenli rehabilitasyon bireyin bağımsızlık arttırmasına ve yaşam kalitesinin iyileşmesine direkt katkı sağlar.